Rynek dla eksportera – doradztwo Korea Południowa

doradztwo korea

Jeden z najpotężniejszych tygrysów azjatyckich

4. pozycja w globalnym rankingu ECI

Rosnący popyt wewnętrzny

7. eksportowa siła na świecie

Najczęśniej eksportowane towary

Sektory perspektywiczne dla polskiego biznesu

3. największa gospodarka Azji

Wysoki poziom rozwoju społecznego

Silnie rozwinięty sektor produkcyjny i usługowy

Konsekwencje EU-Korea FTA

4. pozycja w rankingu Doing Busniess

Przygotowanie do wejścia na rynek koreański

Chrakterystyka rynku


Transformacja Republiki Koreańskiej (ang. Republic of Korea) z państwa rządzonego przez ostatnie półwiecze przez autokratyczną władzę wojskową, w stronę liberalnej demokracji o wolnorynkowym modelu gospodarczym pod koniec stulecia, poskutkowała ewolucją Korei Południowej w jednego z najpotężniejszych tygrysów azjatyckich. Obok Tajwanu, Singapuru i Hong Kongu, kraj ten od lat figuruje jako jedna z najbardziej dynamicznie rozwijających się gospodarek w regionie Dalekiego Wschodu. Kiedyś nastawiona na eksport tanich półprzewodników później odnosząca spektakularny sukces w eksporcie samochodów, obecnie napędzana jest przede wszystkim dzięki własnym oraz partnerskim inwestycjom zagranicznym, joint-venture, eksporcie wysokiej jakości produktów chemicznych, zdrowotno-kosmetycznych, farmaceutycznych, technologicznych oraz maszyn elektrycznych.

Mówiąc o koreańskiej gospodarce, nie można zapomnieć o prężnie rozwijającym się rynku przemysłu kreatywnego, technologicznego i kulturowego, które w dużym stopniu są odpowiedzialne za dodatnie wyniki w sektorze usług i produkcji. Obecnie popularność towarów „made in Korea” jest efektem globalnego trendu. Hallyu, czyli koreańska fala, promuje rodzime produkty kulturowe (artykuły koncernów kosmetyczne: Amorepacific, LG Household & Health Care), popkulturowe (muzykę k pop, seriale telewizyjne), kuchnię koreańską, sektor gier. Obserwuje się stopniowe zastępowanie nawet renomowanych japońskich produktów, technologii i przemysłu kreatywnego na światowym piedestale. Korea Południowa jest jednym z niewielu państw, które sukcesywnie promuje własną popkulturę, jako dochodowy sektor narodowego eksportu, jak również-podobnie jak Japończycy- rozwija regionalny i globalny wpływ owej „miękkej siły” (soft power) na arenie międzynarodowej. K Wave w latach 2000-2009 zyskał miliony fanów w całej Azji, stopniowo podbijając Zachodnie oraz globalne rynki od 2010 roku. Swoim znaczącym sukcesem zdobył zainteresowanie koreańskich oraz zagranicznych przedsiębiorców, chcących wspierać kreatywne branże poprzez subsydia i finansowanie dla start-upów, jako formy koreańskiego soft power.

W rankingu ECI (Indeksie Złożoności Gospodarczej), ułożonym przez OEC, bazującym na poziomie wiedzy gospodarczej i powiązań networkingu, Korea osiągnęła 4. pozycję w skali globu jak również 23. w globalnym rankingu „Best Countries” z wysokiej jakości przedsiębiorczością (13. miejsce), dużym poziomem otwartości na międzynarodowe biznesy (30.), sile na arenie międzynarodowej (11.) oraz jakości życia (25.). Cechuje się dużą ekonomiczną stabilnością, niskimi kosztami produkcji, bardzo dobrze rozwiniętą infrastrukturą i łącznością ze światem oraz wysokiej jakości innowacyjnością, wiedzą technologiczną oraz wykwalifikowaną i wyedukowaną siłą roboczą.

W wielu sektorach, przemysł koreański dosięga i prześciga nawet największe globalne konglomeraty japońskie od Shiseido po Toyotę. Koreańczycy są dumni ze swojego gospodarczego i kulturowego sukcesu, a nowe globalne zainteresowanie również wzbudziło ciekawość tego co światowi eksporterzy mają do zaoferowania mieszkańcom półwyspu. Coraz widoczniej odnotowuje się wzrost popytu na zagraniczne produkty, co również niesie szansę dla polskich eksporterów planujących ekspansję na Wschodnie rynki.

Jednakże, mimo wielu pozytywów i intratnych możliwości współpracy gospodarczej na koreańskim rynku, jest on również miejscem konkurencji o wysokim poziomie, odmiennych preferencjach konsumenckich w porównaniu do tych z krajów europejskich. Biorąc pod uwagę specyfikę tego dojrzałego rynku, polscy eksporterzy powinni wziąć pod uwagę lokalne preferencje i upodobania, gdyż sukces w Korei będzie zależał od wielu czynników, również znajomości kultury biznesowej czy języka i tradycji. Poniższy raport prezentuje kluczowe informacje o rynku i sytuacji ekonomicznej Korei Południowej, potrzebne do zweryfikowania opłacalności rozpoczęcia działalności. Zachęcamy przedsiębiorców do indywidualnych konsultacji oraz do skorzystania z zakładki: doradztwo Republika Koreańska.

Handel z Koreą Południową


Korea Południowa, charakteryzuje się dużym popytem wewnętrznym, z racji rosnącej liczby ludności (51 mln, gęstość 505 os./1 km2) oraz wzrastającym poziomie zamożności, mimo problemu relatywnie wysokich nierówności zarobkowych pomiędzy mieszkańcami a mieszkankami.

Korea importuje: ropę naftową (USD 44,3 mld), układy scalone (USD 19,8 mld), gaz ziemny (USD 14,9 mld), rafinowaną ropę naftową (USD 11,7 mld) i samochody (USD 9,3 mld). Głównymi składowymi koreańskiego eksportu są z kolei: maszyny (39%) warte aż USD 183 mld, środki transportu i ich części zamienne (samochody, statki i łodzie, stanowiące 20% eksportu, USD 97.9 mld), metale (8.5%), tworzywa sztuczne i kauczuki oraz produkty chemiczne (każde stanowiące około 7% towarów eksportowych). Największymi partnerami są: Chińska Republika Ludowa, Stany Zjednoczone oraz Unia Europejska, lecz wymiana z regionalnymi siłami (ChRL, Hong Kong, Wietnam, Japonia, Indie) w znacznym stopniu góruje nad pozostałymi krajami. ROK najwięcej produktów importuje z Azji (62%), UE (17%) oraz Ameryki Północnej (13%, gdzie USA stanowi 11% importu). Chiny oraz Japonia odgrywają tutaj kluczową rolę, mimo że można zauważyć tendencję wzrastającą w stosunku do produktów importowanych z Unii.

Republika Koreańska jest 7. eksportową siłą na świecie i jak już zostało wspomniane powyżej, jej największymi partnerami ze względu na eksport są: Chiny (odpowiadając za eksport towarów wartości USD 124 mld), Stany Zjednoczone (USD 66,7 mld), Hongkong (USD 32,8 mld), Wietnam (USD 32,6 mld) i Japonia (USD 24,4 mld). Państwo Koreańskie jest też w dużym stopniu zależne od importu z Chin (USD 93,7 mld), Japonii (USD 46,2 mld), USA (USD 42,3 mld), Niemiec (19,3 USD mld) oraz Singapuru (USD 14,5 mld). W 2016 r. Korea Południowa wyeksportowała towary o wartości USD 483 mld, a importowała USD 389 mld, co dało dodatni bilans handlowy w wysokości USD 93,7 mld.

Koreańskie zyski z eksportu w 2016 roku wynosiły USD 483 mld. Do Polski dostarczane jest: wyposażenie nadawcze, sprzęt AGD i LCD, samochody i części samochodowe oraz włókna optyczn. Łącznie dało to Koreańczykom USD 2.91 mld zysku w 2016 roku. Szczególnie w latach 2011-2016 odnotowano gwałtowny wzrost wymiany handlowej pomiędzy państwami UE a Republiką Koreańską. Według danych GUS w 2012, Polska wymiana handlowa z Koreą wzrosła o 6%, a sam eksport wzrósł o 37% po stronie polskiej, chociaż przy równoczesnym wzroście importu o 4% i kontynuacji tego trendu w późniejszych latach, wiązało się to z powiększeniem deficytu polski w saldzie handlu z Koreą.

Według danych z Export-Import Bank of Korea oraz GUS, państwo Polskie jest również bardzo istotnym partnerem handlowym dla Koreańczyków, w którym ponad 150 podmiotów zdecydowało ulokować swoje inwestycje o wartości USD 1441 mld. Polska zajmowała 3. miejsce wśród krajów Europy Środkowo-Wschodniej pod względem liczby inwestorów koreańskich w 2015 roku, według Korea Eximbank.

W 2016 roku eksport z Polski do Korei wynosił USD 507 mln. Wśród towarów najczęściej eksportowanych znad Wisły do Korei Południowej znajdują się: wyroby przemysłu elektromaszynowego (40%), metalurgicznego (20%), ceramika (13%), chemia (12%) oraz artykuły rolne i spożywcze (8%). W szczególności Polska dostarcza sprzęt laboratoryjny, maszyny wydobywcze, rafinowaną miedź, żyletki, pakowane medykamenty (leki farmaceutyczne). Polskie firmy kosmetyczne (Farmona, Bielenda, Ziaja, Dax Cosmetics, Dr. Irena Eris, Eveline, Oceanic, Inglot, Floslek) oraz firmy eksportujące kulturowe produkty (ekskluzywne ceramiczne naczynia z Bolesławca) również odnoszą sukcesy w Azji Wschodniej, posiadając 3.2% i  0.28% globalnego rynku, z rocznym eksportem generującym USD 1.28 mld i USD 5.76 mln.

Polska miała duży deficyt handlowy z Koreą Południową, równy USD 2.8 mld w 2015 roku. Można tłumaczyć tę sytuację skalą wymiany, jako że wschodni tygrys azjatycki pozostaje mniejszym partnerem Polaków, którzy mimo prężnego przemysłu i eksportu, większość dochodów z eksportu otrzymują z wewnątrz unijnych transakcji (70%) oraz eksportu na wschodnioeuropejskie rynki (Rosji- 2.7%, Ukrainy 2.5%).

Natomiast najbardziej obiecującymi branżami, w których polscy przedsiębiorcy mogą inwestować jest przemysł farmaceutyczny oraz kosmetyczny, gdyż istnieje duży potencjał do współpracy z Koreańczykami, z racji silnej pozycji polski jako największego eksportera produktów chemicznych (pestycydów, farb, klejów oraz kosmetyków) w Europie Środkowej. Koreańscy konsumenci są zainteresowani kupnem polskich produktów do pielęgnacji ciała marki Dr Ireny Eris, Eveline Cosmetics, Ziaji oraz Bielendy. Kolejną obiecującą branżą, w wyniku czynników geograficznych oraz demograficznych jest sektor spożywczy, zwłaszcza wyroby z mięs i ryb oraz owoce i produkty nabiałowe, które stanowiły prawie 34%, 27% i 15% koreańskiego importu w 2013 roku. Przy eksporcie polskich produktów spożywczych należy jednak uwzględnić konkurencję lokalną oraz tą wśród zagranicznych koncernów (najwięksi partnerzy handlowi to: Chiny, USA, Australia). Ewentualny popyt oraz upodobania koreańskich konsumentów należy zrównoważyć odpowiednimi logistycznymi rozwiązaniami oraz wiedzą o obowiązujących regulacjach prawnych, komunikatach o zakazach importu pewnych substancji na teren półwyspu i konieczną dokumentacją.

Mniej ryzykowna wydaję się być współpraca w ramach sektora przemysłu IT/ICT, w tym prężnie rozwijającego się polskiego przemysłu gier komputerowych oraz perspektywiczną współpracą w dziedzinie telekomunikacji i coraz bardziej popularnego e-commerce. Biorąc pod uwagę koreański import maszyn (26%), metali (8.9%) oraz instrumentów (6.1%), należy się spodziewać owocnej współpracy w ramach projektów infrastrukturalnych, dostaw materiałów, komponentów maszynowych oraz wyposażenia i części (np. silników, kompleksowych przyrządów laboratoryjnych, sprzętu oświetleniowego, pomiarowego) do przemysłu stoczniowego czy maszynowego. Przykładem sukcesów na tym polu jest obecność polskich gier komputerowych na targach gier G-Star w Pusanie z ramienia PARP oraz WPHI w 2012 roku. Polskie przedstawicielstwa handlowe we współpracy z Wydziałem Promocji Handlu i Inwestycji Ambasady RP w Seulu również planowały udział w innych popularnych imprezach targowo-wystawienniczych: Seoul International Cosmetics & Beauty Expo 2016, Korea International BOAT SHOW 2017, Busan International Food Expo (BOFAS) 2017 oraz Seoul Intenational Café Show 2017. Również ciekawą perspektywą jest wspólne inwestowanie w low carbon technologies, sektor, którym koreańskie firmy już od 2008 roku się interesują, badania nad zielonymi technologiami, odnawialnymi źródłami energii i neutralnymi metodami utylizacji odpadów.

Przykładem polskiego „success story” w Korei Południowej jest działalność obecnej już na tym rynku od paru lat Eko-Aronia Znad Biebrzy, Runoland, których produkty i przetwory cieszą się duża popularnością wśród zainteresowanych zdrową żywnością konsumentów. Rodzime firmy kosmetyczne Ziaja oraz Dr. Irena Eris również zdobyły rozgłos w Korei, będąc znane za konkurencyjne ceny oraz dobrą jakość produktów

 Sytuacja ekonomiczna


Republika Koreańska jest stosunkowo niewielkim państwem (99 274 km2 ) sąsiadującym z Koreańską Republiką Ludowo-Demokratyczną od północy oraz oddzielonym od Chińskiej Republiki Ludowej od zachodu i Japonii od południowego-wschodu wodami Morza Żółtego oraz Japońskiego. DMZ (Demilitarized Zone), które oddziela dwa państwa Koreańskie, ciągnie się wzdłuż całej północnej granicy wysoce zurbanizowanego, górzystego kraju. W obliczu prawa międzynarodowego dwa państwa wciąż trwają w stanie wojny, jedyną umową zapewniającą stabilne relacje jest Zawieszenie broni z 1953 roku, a stosunki dyplomatyczne pomiędzy aktorami pozostają stosunkowo napięte. Centrum administracyjnym ROK jest Seul, miasto w północno-zachodniej części kraju, 50 km od strefy zdemilitaryzowanej. Oprócz stolicy, innymi kluczowymi ośrodkami są: Busan, Daegu, Incheon oraz Gwangju, znane jako metropolitarne serca wymiany handlowej, mody, kultury i finansjery.

Gospodarka Korei Południowej obecnie znajduje się na 11. pozycji światowego rankingu państw pod względem wielkości PKB, o prognozowanej wartości USD 1,521.0 mld (USD 1411.25 mld w 2016). Jest również 3. największą gospodarką Azji, 8. największym eksporterem samochodów, półprzewodników, elektroniki i żelaza, tworzyw sztucznych czy tekstyliów oraz 10. największym importerem (USD 389 mld.

Gospodarka Korei Południowej zwiększyła się o 3,8 % rok do roku w trzecim kwartale 2017, przewyższając prognozowane 3.6% oraz 2.7% z poprzedniego cyklu. Doskonałe wyniki zaowocowały rozwojem aktywności gospodarczej, zwiększeniem się przemysłu o 6.6% oraz sektora usług o 2.4%. Koreański eksport i import wzrosły o 5% oraz 8.5% w trzecim kwartale 2017.

Pozytywne bodźce ostatnich lat, miały również przełożenie na parytet nabywczy Koreańczyków, którzy w 2016 osiągnęli średnie dochody USD 34,985.80  per capita w skali roku (1.5% wzrost z 2015). Jest to o ponad USD 10,000 więcej niż średnie dochody Polaków, ponad dwukrotnie więcej niż średnia światowa, co plasuje ROK na 45. miejscu w skali globalnej, według danych CIA Factbook 2016. Większa dostępność środków pieniężnych, poszukiwanie nowych dostawców, rozwijająca się współpraca oraz dojrzała, stale wzrastająca baza konsumentów pozwoli polskim przedsiębiorstwom na zaprezentowanie adekwatnej oferty koreańskim odbiorcom.

Po turbulentnym okresie dyktatury prezydentów-generałów oraz przemian socjoekonomicznych lat 60. – 80., Republika Koreańska skierowała się w stronę demokratyzacji oraz liberalnych reform. Od tamtych lat, gospodarka wzrosła trzynastokrotnie, z PKB wspinającym się z USD 88 mld do USD1.46 tryliona. Mimo ryzyka pozostania w pułapce średniego wzrostu w połowie lat 90., w przeciągu ostatnich dwóch dekad państwo koreańskie zdołało ustabilizować sytuacje makroekonomiczną oraz osiągnąć wysoki poziom rozwoju społecznego, praworządności, poszanowania instytucji i państwowości. Pozwoliło to na przeobrażenie się ROK w państwo o wysoce zaawansowanej gospodarce wolnorynkowej i jednego ze światowych liderów XXI wieku, eksportującego myśl technologiczną.

Od 1997 roku w ROK funkcjonuje wymiana walutowa o płynnym kursie, a od kwietnia 2017 roku, rząd stopniowo zaczął wycofywać monety z obiegu wewnętrznego rynku. Widoczna jest chęć zastąpienia ich na przykład T-money funkcjonującymi w transporcie miejskim, płatnością kodem QR, płatnością online za pomocą Kakaopay oraz innymi elektronicznymi transferami pieniężnymi. W Korei umacnia się trend eliminacji papierowych form płatniczych w dobie globalnej gospodarki rynkowej, przenoszącej transfery w cyberprzestrzeń. Kolejnym popularnym środkiem płatniczym stają się kryptowaluty takie jak bitcoin, co tylko potwierdza zorientowanie gospodarki koreańskiej na nowoczesne rozwiązania w porównaniu do tradycyjnej płatności koreańskim wonem (KRW). W 2017 roku, 1 USD kosztował  1,139 KRW, 1 EUR około 1,209 KRW, a 1 PLN średnio 284 KRW. Założony wzrost gospodarczy w wysokości 2,8% może  przyspieszyć dzięki utrzymaniu inflacji bazowej na poziomie 1%, polityce rządu o wprowadzeniu USD 8,9 mld zestawu fiskalnego w czwartym kwartale 2016 roku oraz polityki Koreańskiego Banku Centralnego o zatrzymaniu stóp procentowych na poziomie 1.25% (obniżonych o 0.25% w 2016). Nadzieją jest umocnienie fundamentów gospodarczych, ustabilizowanie sytuacji makroekonomicznej  oraz wykreowanie systematycznie wzrastającego popytu i podaży, aby przeciwdziałać spadkowi konsumpcji odnotowanemu w ostatnich miesiącach.

Gospodarka koreańska posiada silnie rozwinięty sektor produkcyjny (34,4%) i usługowy (60,8%), a rolnictwo odpowiada zaledwie za 4,8% PKB. Korea Południowa przewodzi w przemyśle samochodowym, elektronicznym oraz telekomunikacyjnym, jest światowej klasy producentem statków mając dobrze rozwinięty przemysł stoczniowy i stalowy. Produkty koreańskie, podobnie jak Tajwańskie, konkurują niższą ceną niż produkty japońskie, a wyższą jakością w stosunku do wytworów chińskich. Wśród największych firm znajdują się producenci smartfonów, telewizorów, sprzętów AGD, LG i Samsung, a globalny rynek pełen jest koreańskich produktów i komponentów elektronicznych i półprzewodników. W ostatnich latach nastąpił znaczny spadek produkcji w sektorze naftowym, transportu i przemyśle stoczniowym w wyniku tańszej chińskiej konkurencji, jednak negatywne wyniki są rekompensowane zwrotem w kierunku creative economy. Przede wszystkim, mamy do czynienia z rozwojem zielonych technologii, w szczególności nowoczesnych technologii biopaliw, odnawialnych źródeł energii, energetyki jądrowej, czystych technologii węglowych oraz zainteresowaniem innowacyjnym przemysłem nowej generacji samochodów, nano i biotechnologią, bezprzewodową telekomunikacją, e-commerce i cybernetyką.

Bardzo charakterystyczne dla Koreańskiej oraz Wschodnioazjatyckiej gospodarki, jest wysoki udział wielkich koncernów (w Korei chaebol, w Japonii keiretsu) odpowiedzialnych za lwią część rozwoju PKB. Chaebole po części wytworzyły, jak również same stały się częścią protekcjonistycznej polityki gospodarczej, ukierunkowanej na rozwój eksportu i wybranych gałęzi przemysłu, wspieranych przez Koreańską naukę oraz rząd. Wytworzyło to rodzaj monopolu lub konkurencji oligopolistycznej, utrudniającą średnim i małym zagranicznym eksporterom wejście na koreańskie rynki.

Ułatwienia i bariery eksportu do Republiki Koreańskiej


Z opłat cenlych zwolnione są firmy, które prowadzą działalność w wolnych strefach ekonomicznych, strefach wolnego handlu oraz firmy, które prowadzą inwestycje zagraniczne, projekty rozwojowe, jak również „wykonawcy promocyjnych projektów inwestycjach w strefie Jeju”[34]. Innymi rodzajami wsparcia podatkowego jest dotacja pieniężna ze strony rządu Koreańskiego lub uprawnienie do obniżenia podatku dochodowego o 50% od zarobionych dochodów, w przypadku gdy cudzoziemiec lub naukowiec dostarcza technologii lub usług technologicznych na rzecz Korei Południowej. Owe zwolnienie podatkowe funkcjonuje w przypadku, gdy osoba pracuje przez 2 pełne lata w przedsiębiorstwach z zagranicznymi inwestycjami czy placówkach B+R (jedynie dla tych osób, kóre rozpoczęły świadczenie usług przed końcem grudnia 2018 roku). Dodatkowo, kierownicy i pracownicy zza granicy mogą wybrać liniową stawkę podatkową (17% od dochod uzyskanego w Korei, według Foreign Investment Promotion Act) lub zagregowaną stawkę podatkową ( przypadku, gdy osoba nie jest rezydentem).

Umowa o EU-Korea FTA z 2011 roku, eliminująca szereg dwustronnych taryf importowych czy barier pozataryfowych pomiędzy dwoma wielkimi rynkami, powinna upłynnić wymianę, ale też potencjalnie może poskutkować nasiloną konkurencją ze strony pozostałych krajów UE. Nie obowiązują cła na europejskie towary, jeśli „pochodzą” one z UE, spełniają określone dodatkowe wymogi oraz są opatrzone „deklaracją pochodzenia”. Przed wejściem w życie umowy tylko 2% unijnych produktów rolnych trafiało do Korei bez opłat celnych. Sytuacja zmieniła się po nawiązaniu FTA, gdyż umowa niemal całkowicie zniosła cło na cały unijny wywóz rolny, wywóz win, whisky, serów, wieprzowiny (od 5. roku).

Mimo wszystko, polityka rządu koreańskiego pozostaje bardzo pomocna w realizacji planów eksportowych zagranicznych przedsiębiorców. Państwo posiada pro-handlową politykę, co udowadnia konstruktywnym działaniem w międzynarodowych organizacjach (m.in. ADB, APEC, OECD, ONZ, Międzynarodowej Organizacji Zdrowia, ARF, IFAD) oraz szeregiem umów o wolnym handlu, w tym z ASEAN (w efekcie od 2010), Unią Europejską (EU-Korea FTA, 2011), państwami Ameryki Północnej, Indiami czy Chinami. Powołanie wspomnianego już FTA pomiędzy UE i ROK również stworzyło odpowiednią platformę do rozstrzygania sporów handlowych, ujednoliciło zasady traktowania klauzuli bezpieczeństwa oraz zwiększyło wachlarz preferencyjnych stawek celnych dla obu podmiotów, inkorporując i poszerzając wcześniejsze reguły stosowane przez WTO.  Będąc liderem w innowacyjności, Korea również kładzie bardzo duży nacisk na ochronę prawa własności intelektualnej oraz praw pośrednio-związanych, ochronę patentów i znaków towarowych oraz skuteczną walkę z korupcją. Państwo pozytywnie wypada pod względem przejrzystości ustawodawczej oraz przejrzystości i odpowiedzialności systemu administracyjno-prawnego zarówno według bilateralnych umów jak i WIPO.

W rankingu Doing Business z 2018 roku, Korea Południowa osiągnęła średnio 4 pozycję pod względem łatwości prowadzenia biznesu. Stała się popularnym miejscem przyciągającym zagraniczne inwestycje ze względu na zrównoważony wzrost gospodarczy, kompleksową ochronę inwestorów, łatwość w egzekwowaniu kontraktów i rozwiązywaniu niewypłacalności oraz dzięki nowoczesnej infrastrukturze. Republika Koreańska jest też jednym z pierwszych państw o wysoce rozwiniętej sieci telekomunikacyjnej, posiadających ogólnodostępny  Internet szerokopasmowy i przodującym w rankingach pod względem szybkości transferu danych (Q1 2017, średnio 28.6 Mbps, 69% połączeń powyżej 15 Mbps, 40% powyżej 25 Mbps). Jest też rynkiem o wysokim poziomie konkurencyjności, gdyż na 138 państw wyszczególnionych w rankingu WEF, osiągnęła 26. pozycję za lata 2016-2017 oraz 27. pod względem wolność rynkowej rankingu Heritage Foundation w 2016 roku. Wszystkie te czynniki wskazują, iż Republika Koreańska jest wysoce zaawansowanym, dojrzałym rynkiem dla eksporterów, zapewniającym stabilny wzrost i zwrot inwestycji. Jest rynkiem wymagającym, o bardzo wysokim poziomie rywalizacji zarówno pomiędzy rodzimymi a obcymi producentami, również między zagranicznymi eksporterami chcących przebić się na koreańskim rynku.

Jakkolwiek, nie eliminuje to pozostałych barier pozataryfowych, przede wszystkich protekcjonistyczne nastawienie lokalnych sektorów i przedsiębiorstw. Z tego względu, polscy przedsiębiorcy powinni energicznie skupić się na niszowych sektorach biznesowych oraz umacniać swoja pozycję jako czwartego największego eksportera w Unii, jak również dążyć do zacieśniania współpracy z Republiką Koreańską. To, co przekonuje do eksploracji tego rynku dalekowschodniego, jest koreańska obecność w szeregu międzynarodowych organizacji (WB od 1955 roku, WTO- 1995, OECD- 1996, Forum APEC- 2005), które pozwoliły na szybkie przeistoczenie z gospodarki o zaklętym średnim wzroście, w dużego gracza na arenie międzynarodowej. W osiąganiu doskonałych wyników rozwojowych pomagają jej liczne bilateralne i multilateralne umowy międzynarodowe, oraz szereg ustaw chroniących i egzekwujących prawa własności intelektualnej, m.in. ustawy o prawie autorskim,  promocji wynalazków, ochronie wzorów przemysłowych, patentów i znaków towarowych.

Polski rząd od dawna umieszczał Koreę Południową w kręgu swych zainteresowań, jako dużego potencjalnego partnera biznesowego, dogłębnie analizując kraj w informatorze ekonomicznym. Tymczasem jest szereg czynników utrudniających polskich eksporterom działanie na rynku koreańskim. Są nimi m.in. odległość, język, skupienie się na rynkach bliskim Polsce geograficznie i kulturowo, czyli tych należących do pozostałych członków Unii Europejskiej.

Doradztwo: Korea Południowa


Jako państwo w pierwszej piętnastce największych gospodarek świata, ROK zdecydowanie wygrywa na tle innych konkurentów. Jego pozycja będzie się w najbliższym czasie umacniać w miarę postępu fali hallyu zaskarbiającej sobie pozytywne opinie o koreańskich kulturowych produktach i innowacyjnych technologiach wśród globalnych publiczności. Stałe tempo wzrostu również obiecuje zwrot średnio i długoterminowych inwestycji, jako że pozycja Republiki Koreańskiej będzie się umacniać choćby z racji samej bliskości  oraz wzajemnych połączeń z gospodarką Chińską. Polski sukces na rynku koreański również może być rozstrzygający w przypadku chęci dalszej ekspansji na Dalekim Wschodzie, biorąc pod uwagę podobne gusta i kultury dwóch pozostałych regionalnych graczy: Państwa Środka oraz Japonii. Wysoka liczba bogatej klasy  średniej  oraz zmieniające się struktury społeczne i upodobania koreańskich konsumentów, nastawionych na pochłanianie wysokiej jakości towarów mogą pozytywnie wpłynąć na zwiększenie szans europejskich i polskich producentów.

Jednakże, eksporterzy Zachodni powinni zdawać sobie sprawę z odmienności kulturowej, językowej i biznesowej podczas nawiązywania współpracy z koreańskimi partnerami. Niemniej ważnym może okazać się znajomość  trendów konsumenckich, prawa lokalnego oraz zagrożeń dla bezpieczeństwa osobistego (niepewne stosunki z KRLD) oraz bezpieczeństwa polskiego przedsiębiorstwa (narażenie na północnokoreańskie i chińskie ataki hakerskie oraz wykradanie tajemnic handlowych przez aktorów trzecich). Szansą dla polskich producentów są dotacje rządowe oraz inwestycje we wspomniane branże o wysokiej wartości dodanej, na przykład sektor energetyczny czy transportowy.

doradztwo korea
2018-02-22T11:19:41+00:00